DOĞUM VE ÖLÜM ÜZERİNE
Bebek içi anne karnı ne kadar güvenli. Ortam sıcak, yemek sorunu yok. Ama ortam karanlık ve sulu. Peki bu kollar bu bacaklar, gözler, akciğerler neden var. Buna burda ihtiyaç yok ama bende niye var diye sorar bebek?
Ama o sığınağı , vakti geldiğinde terk etmek zorunda o bebek. Yoksa hem bebek hem de anne ölür. Doğum sancılı , zor. Bebek ağlamaklı. Dünyaya doğdu ve kapalı gözleri açıldı. Demek ki o organlar boşuna değildi.
Şimdi bebek genç adam oldu. Adam soruyor. Bunca güzel ,mucize şeyler gördüm, yedim. Oysa rahimde tat bile yoktu. Gözlerim tüm güzellikleri gördü, dilim tüm tatları tattı, burnum tüm kokuları aldı, kulaklarım tüm güzel seslerle şenlendi. Ama şimdi yaşlandım. Ama ruhum halen genç. Peki ruhum neden yaşlanmadı ? ve Ruhum neden ölümsüzlüğü ve yeni bir bedeni arzuluyor ? Bu istek neden bende var diye soruyor ?
Yine birgün ölüm geliyor, doğum gibi ağlamaklı bir gün yeni bir dünyaya açılan.